آسمان جلوه دارد از مهتاب در زمین عکس ماه اندر آببا دو صد رسم و شیوه و آدابمی برد دل ز حضرت ارباب چشم بگشوده بر جهان پسریقمر ناب و بحر پر گهریصاحب دستهای پر هنریقد رعنا و بینش و بصری یل ام البنین و یار حسین(ع)مایه ی عزّ و افتخار حسین(ع)او قرار است و بی قرار حسین(ع)از سر شوق جان نثار حسین(ع) گلی از گلشن ولایت اوستحیدر ثانی شجاعت اوسترهنمای ره سعادت اوستشرزه شیر پر از صلابت اوست قمر آسمان ایمان استذکر تسبیح حق پرستان استتاج سرهای شیر مردان استپای بند به عهد و پیمان است او ابوالفضل(ع) زینب کبراستمعدن دین و باور و تقواستپسر حیدر(ع) و یل زهراستبَطَل و قهرمان عاشوراست اوست عباس حیدر(ع) کراراو ندارد نظیر در پیکاراسوه ی جود و بخشش و ایثاراوست زیباترین گل گلزار اوست تسلیم امر مولایشعالَمی مات این تولایشماه محو جمال و سیمایشسرو تسلیم قد رعنایش بوسه بر دست او زده حیدر(ع)صورتش ماه و چشم ها اختردستهایش به فُلک دین لنگربرده حتی دل از علی اصغر(ع) این پسر نور عین فاطمه(س) استاو نصیر حسین(ع) فاطمه(س) استتا ابد زیر دِیْن فاطمه(س) استمایه ی فخر و زِیْن فاطمه(س) است وارث اقتدار حیدر(ع) اوستمایه ی افتخار حیدر(ع) اوستبی گمان ذوالفقار حیدر(ع) اوستخلف و یادگار حیدر(ع) اوست در ادب بی رقیب و بی همتاستپاسدار خیام کرب و بلاستنام ایشان قرینه با دریاستشافع ما به محشر کبراست اشک چشمان اوست آب حیاتخورده نامش گره به شط فراتاوست لنگر برای فُلک نجاتبه بلندای قامتش صلوات

زینت عابدین سلام علیک قبله ی متقین سلام علیک پسر ثانی حسینی(ع) توشیعه را همچو نور عینی تو یادگار امام عاشوراقدم تو به روی دیده ی ما ای چراغ هدایت انسانشرح و تفسیر و معنی قرآن مونس تو خدای بی همتاورد لب های تو دعا و ثنا ای تو دلبند سید الشهداء(ع)از تو خرسند سید الشهداء(ع) تو منّور شبیه خورشیدیپای تا سر کتاب توحیدی در رگت جاری است خون حسین(ع)طیّب و طاهری و نور دو عین ای عبادت گرفته روح از توناجی خلق گشته نوح از تو ذکر تسبیح توست روح افزاکه تویی یادگار آل عبا(ع) زینت عرش کردگاری توما گداییم و شهریاری تو ای مقامت مقام ابراهیمذاکرانت مسیح و نوح و کلیم تو فروغ حقیقت و دینیشرح طه و طور و یاسینی تو جگر گوشه ی نبیّ(ص) هستینوه ی مرتضی علی(ع) هستی هر کجا می رویم صحبت توستهمه دل ها پر از محبت توست تو که مصداقی از تولاییبه سر شیعه تاج و مولایی تو به آیات وحی معناییمیوه ی قلب و جان زهرایی پای تا سر کرامت و فضلیترجمان عدالت و عدلی بال پرواز هر دعایی توواسط رحمت خدایی تو تو به اسرار وحی آگاهیمثل حیدر(ع) تو حجت اللهی ای که سجاده را تویی زینتحضرت حقّ نموده تحسینت تو پر از شور و علم و معرفتیتو علی(ع) هستی و علی(ع) صفتی مقدم تو مبارک و میمونفوز و پیروزی تو روز افزون دم به دم در تمامی اوقات به تو و خاندان تو صلوات

السّلام ای امام و حقّ مبین که پر از باوری و علم و یقین زندگی بخش مؤمنان هستی دشمن کفر و کافران هستی حق پرستی و مهدی اممیجامع العلم و جامع الکلمی چون خدایت رحیم و غفار استیاوران تو را مددکار است عبد هستی و حجت المعبودکلماتت کلمت المحمود دوستانت عزیز و با عزّتدشمنانت ذلیل و در ذلّت وارث جمله انبیایی توخلف خیر اوصیایی تو کیستی؟ قائمی و منتظَریعادلی تو، تو عدل مُشتَهَری ای تو شمشیر برکشیده شدهماه رخشان و نور دیده شده شمس تابان تویی و بدر تمامخرّمی بخش مردم و ایّام کیستی؟ سیف و صاحب صمصامحیدر(ع)  دیگری و فالق هام السّلام ای که دین ماثوریای کتابی که پاک و مسطوری تو به هرجا بقیت اللهیتو به هر بنده حجت اللهی انبیاء را تویی امانت داراصفیاء را تو صاحب آثار تو اولی الامری و امین خداحجت الله و جانشین خدا وعده ی حق به اهل دنیاییجامع گفته های زیبایی با تو دنیا پر ز عدالت و دادمؤمنین از غم و بلا آزاد  می دهم من گواهی ای مولاتو و اجداد تو به هر دو سرا  شیعه را یار و مقتدا هستیدسرپرستید و رهنما هستید ای که محبوب قلب زهرایی ببر از من به حق تمنایی هست اصلاح کار یک خواهشرفع حاجات و بعد آمرزش ای خدا تو رحیم و غفاریمؤمنان را تو یار و غمخواری بفرست ای خدای عالمیانحجتت را درود بی پایان حجتت اوست در تمام بلادتا کند اهل این جهان ارشاد اوست قائم به عدلِ تو مولااوست فائز به امرِ تو آقا سرپرست است مؤمنین را اومی کند نیست کافرین را او روشنی بخش هر چه تاریکی استغیر تو فوق او که نوری نیست سخنش پند و حکمت نیکوچشم بینای توست الحق او نگران است و بیم ناک بشرهادی و ناجی است و نور بصر شد قبای خلافتش بر تنتا جهان را کند چو یک گلشن گیرد او انتقام هر مظلومبزداید غم از دل مغموم صلوات خدا

به شاخه ی گل احساس من تبر می زد مرا کتک همه شب تا خود سحر می زد همیشه وقت مناجات و وقت راز و نیازبه جان خسته من بیشتر شرر می زد درون سینه گمانم که داشت کینه و بغضکه ظالمانه به پهلو و دست و سر می زد  تمام همت دشمن ستمگری می بودگمان مبر که مرا نرم و مختصر می زد اگر که نام علی(ع) می شنید از لب منز روی کینه مرا هر چه بیشتر می زد نکرده بودم اگر چه خطا و عصیانیز روی خشم و حسد بر سرم تشر می زد اسیر بند ستم بودم و مرا دشمنهزار زخم زبان نیز بر جگر می زد به زعم خویش از این ظلم بیکران بر منبه حق پرستی و قرآن و دین ضرر می زد

آغاز وحی و عید رسالت مبارک است عید رسول و عید هدایت مبارک است فصل خزان گذشت و بهار آمد ای بشرمژده که شب گذشت و شده موقع سحر بشنو به گوش جان خود آوای وحی رابشنو که حق به آدمیان می دهد ندا  اقرأ و ربک ای همه پاکی همه صفاای انتخاب ناب خداوند، مصطفی اقرأ و ربک ای که شدی انتخاب حقّاقرأ بخوان به صوت رسایت کتاب حق امر خداست لب به سخن باز کن بخوانمشتاق نغمه های تواند اهل آسمان ای آفتاب حسن ز مکه طلوع کن قلب بشر قرار ندارد شروع کن اقرأ بخوان سعادت انسان به دست توستخلق جهان به عشق تو و ناز شست توست اقرأ بخوان برادر روح الامین توییاقرأ بخوان که رحمت للعالمین تویی قبل از وجود عالم هستی تو بوده ایتو اولین کسی که خدا را ستوده ای اقرأ بخوان و دلبری از جبرئیل کنمهمانمان به جرعه ای از سلسبیل کن ذکر لب ملائکة الله احمد(ص) استتسبیح شمس و ورد لب ماه احمد(ص) است ای انتخاب ویژه ی حق انقلاب کنبت های ظلم و جور و جفا را خراب کن بگشای لب که نغمه ی قرآنم آرزوست بگشای لب که خیر فراوانم آرزوست تو انتخاب اولی و آخرین رسولتو با علی(ع) برادری و کوثرت بتول(س) ای جمله انبیاء همگی شیعیان توباشند اولیاء همگی رهروان تو تو برترین سفیر خدایی و احمدیپیوسته گرم حمد و ثنایی، محمدی زیباترین غزل تویی ای شعر ناب حقحق انتخاب توست، تو هم انتخاب حق با نغمه ی حجاز بخوان آیه های وحیبا صوت دلنواز بخوان آیه های وحی بر قله ی کمال بشر رد پای توستدر اهتزاز بر سر قله لوای توست ای شاهد رسالت تو حضرت علی(ع)باشد تو را وزیر و خدا راست او ولیّ تو شهر علم هستی و او باب شهر علمتو مظهر سخاوت و او شهره شد به حلم قرآن کتاب وحی خدا ثقل اکبر استحیدر(ع) کتاب ناطق تو ثقل اصغر است شکر خدا که رهبری و رهنمای ما قرآن و اهل بیت(ع

بگشوده دیده بر جهان دلبند زهرا(س) روئیده بر لب غنچه ی لبخند زهرا(س) زهرا(س) و حیدر(ع) محو سیمای حسینندافلاکیان گرم تماشای حسینند دارد محمد(ص) در بغل یک ماه زیباروح الامین مات گل زیبای زهرا(س) این نو گل زیبا به حق نامش حسین(ع) استاین نور رب المشرقین و مغربین است فُلک نجات است او و مصباح هدایتما را نماید رهنمون سوی سعادت سرمایه ی ما شیعیان نام حسین(ع) استدین حقیقی دین اسلام حسین(ع) است شمس هدایت تا قیامت می درخشدتا راه خوشبختی ما را نور بخشد لبهای خشک او همان آب حیات استشوق حیات شیعیان بعد از ممات است از مقدم او انبیاء غرق سرورندلبریز شور و شادی و شعر و شعورند باشد نبی(ص) محو تماشای حسینشچشمش شده روشن به سیمای حسینش آن کودک یک روزه ی خوش قد و قامتهنگام قد قامت کند بر پا قیامت سر تا به پا، پا تا به سر پیغمبر است اونامش حسین(ع) امّا علی(ع) دیگر است او مؤمن بدون مِهر او ایمان ندارداسلام بی او مصحف قرآن ندارد ما را محبِّ او و یارانش نوشتندبا مِهر روی او گِل ما را سرشتند شرح و بیان و معنی ام الکتاب استهمچون علی(ع) او شافع روز حساب است آشفته ی مویش تمام شیعیانندسرگشته ی کویش تمام مؤمنانند در خانه ی دل دارد او جا تا قیامتداریم از او امید امداد و شفاعت ذکر مناجات امیرالمؤمنین(ع) اوستبیت الحرام و قبله ی اهل یقین اوست شرح همه آیات قرآن مبین اوستفرزند حیدر(ع)، مقتدای متقین اوست عرش خدا در مقدم او شد چراغانروح الامین دارد به لب آیات قرآن بخشیده زینت نام او عرش خدا رامدهوش کرده ماهِ رویش اولیا را او واسط فیض خدای مهربان استدر روز محشر بر سرِ ما سایبان است روح ملائک روز و شب پروانه ی اوستقلب همه خوبان عالم خانه ی اوست نام حسین(ع) تسبیح هر روز و شب ماستخنده به یمن مقدم او بر لب ماست Adblock t

عید میلاد است میلاد جواد ابن الرضا(ع) عید بخشش عید جود عید کرم عید سخا عید شرح و معنی آیات قرآن کریمعید حاجت عید امید عید شکر عید دعا عید میلاد است عید اسوه ی جود و کرمعید حمد و عید مدح و عید تمجید و ثنا عید میلاد است میلاد گل گلزار دینروز عید آسمانی ها به عرش کبریا چشم بگشوده به عالم اسوه ی تقوا و دینآن که باشد خاک پایش چشم ما را توتیا قبله گاه مؤمنین است و امام المسلمینزینت ملک وجود و تاج فخر انبیا دردمندان جهان آمد طبیب دردهاآن طبیبی که به هر درد بشر باشد شفا ملجاء درماندگان و بی پناهان است اوآن که می گردد به دست او روا حاجات ما آمد او و ساکن دل های ما شد تا ابدخانه ی دل ها گرفته از قدوم او جلا اوست معمار سخا و بخشش و جود و کرماو نهاده جود و بخشش را در این عالم بنا آنچه در او ره ندارد ظلم و جور است و جفادر عوض او هست پر از مهربانی و وفا هر که می خواهد بقا باید فنای او شودپادشاهی هر که می خواهد شود او را گدا شیعیانش از غم روز جزا آسوده اندچون که او باشد شفیع شیعه در روز جزا راه گم می شد اگر او رهنمای ما نبودشکر یاربّ او به ما شد مقتدا و رهنما شکر یارب چون که فرمودی به ما او را عطاای خدا ممنون به عشقش شیعه گشته مبتلا

عمریست که من مفسّر قرآنم توصیف علی(ع) است آنچه من می دانم لبریز علی(ع) است جای جای قلبمیعنی که پر از باور و از ایمانم سرباز ولایتم، علی(ع) است فرمانده منجان در کفم و منتظر فرمانم جز مِهر علی(ع) در دل من مِهری نیستکمتر مگر از ابوذر و سلمانم در هر دم و بازدم علی(ع) می گویمبی عشق علی(ع) هر دو جهان زندانم در دام علی(ع) اسیرم از روز نخستآزاده ترین مردم این دورانم اثبات ولایت علی(ع) کار من استوقتی که پر از دلیل و از برهانم عبد است علی(ع) ولی ولی الله استدر کار امیر مؤمنان حیرانم ایوان نجف قبله ی حاجات من استاز قبله که روی بر نمی گردانم عمریست که دم به دم علی(ع) می گویمدر مدح علی(ع) زبانزد رندانم  چون مولد کعبه اوست، هنگام نمازرو سوی بنای کعبه می چرخانم تا زنده ام از علی(ع) زنم دم شب و روزتا حق بدهد کنار او اسکانم آمد به جهان و خنده بر لب روئیددر مقدم او سرخوشم و خندانم ورد لب و تسبیح مناجات من اوستگردیده عجین با همه ی ارکانم من بر سر خوان او نشستم همه عمردر خانه ی او تا به ابد مهمانم از لطف خداست یاعلی(ع) گفتنِ ماممنون خدای خالق سبحانم چون سائل خانه ی علی(ع) هستم منپس بر همه ی اهل جهان سلطانم عهدی است مرا که یار حیدر(ع) باشمتا روز ابد بر سر این پیمانم ای کاش به بالین من آید دم مرگتا آن که ببیند رخ او چشمانم سرمایه ی من در این جهان جان من استبا عشق فدای حضرت او جانم  از روز نخست یا علی(ع) گفتم مننام علی(ع) است جمله ی پایانم وقتی که علی(ع) است ترجمان قرآنجز مدح علی(ع) مجوی در دیوانم

زینب(س) است این زن که صدها موج طوفان دیده است زینب(س) است این زن که رنج و غم فراوان دیده است دیده هم در خون شناور جسم عریان حسین(ع)هم روی نیزه سر خورشید تابان دیده است بوسه زد او بر رگ گردن میان قتله گاهاو برادر را به خون خویش غلطان دیده است قلب او لبریز اندوه و عزا و ماتم استپاره پیکر ها روی خاک بیابان دیده است اسوه ی صبر است این بانو که رفت از این جهانصبر او را عالمی در شام ویران دیده است گریه کرده در بر اجساد بی سر بارهابر سر نیزه سر پاک شهیدان دیده است همسفر با کاروان غصه و غم بوده استپر ز تاول او کف پاهای طفلان دیده است بر سر نعش حسین(ع) در عصر روز حادثهمادرش را نوحه خوان و اشک ریزان دیده است او چهل منزل مصیبت او چهل منزل عزااو چهل منزل غم و درد یتیمان دیده است سهم او از این جهان گویا که غیر از غصه نیستپشت درب خانه مادر را پریشان دیده است در میان کوچه بعد از آن که درب خانه سوختحیدر کرار(ع) را در بند عدوان دیده است درد دل های علی(ع) را بارها بشنیده اوبر سر چاهی علی(ع) را در نیستان دیده است لخته ی خون برادر در میان طشت رایا که تابوت حسن(ع) را تیر باران دیده است دیده او بالای نیزه یک سر خاکستریپای نیزه کودکان را زار و نالان دیده است زینب کبری(س) کجا و بزم می خواران کجاخیزران را بر لب قاری قرآن دیده است زخم صد شمشیر و تیر و نیزه بر نعش حسین(ع)از جهالت های افرادی مسلمان دیده است رودی از خون گشت جاری در زمین کربلاغرقه در خون خیل پیکرها به میدان دیده است خیمه ها آتش گرفت و در غروبی غصه دارکودکان را دل غمین سر در گریبان دیده است ریزه خوار سفره احسان زینب(س) بوده ایماو که ما را بر سر این سفره مهمان دیده است  در عزایش نوحه می خوانیم و می سوزیم ماچشم ها او را فقط غمگین و گریان

با ٬جامعه٬ ولیّ خدا را شناختیم تفسیر وحی و شرح دعا را شناختیم در هر فراز ٬جامعه٬ دنیای حکمت استدر هر عبارت آل عبا(ع) را شناختیم ما در پی بقا همه ی عمر گشته ایمبا ٬جامعه٬ حدیث بقا را شناختیم درد و بلا ز پیکر ما رخت بست و رفتوقتی دوای درد و بلا را شناختیم زنگار شد زدوده ز دل های مؤمنینبا ٬جامعه٬ دلیل جلا را شناختیم مس وجود ما شده با ٬جامعه٬طلااکسیر عشق و رمز طلا را شناختیم باشد خدا و آل محمد(ص) پناه ماما شافعان روز جزا را شناختیم این خانواده معدن جود و سخاوتندبا این فبیله جود و سخا را شناختیم راهی به جز طریق سعادت نرفته ایمزیرا که راه و راهنما را شناختیم هر جا مکان واقعه، هر روز روز غماز ساعتی که کرب و بلا را شناختیم وقتی که رفت حضرت هادی(ع) از این جهانمعنای داغ و اشک و عزا را شناختیم

لب را گشود و خواندن قرآن شروع شد خندید گل که بارش باران شروع شد تا باقر العلوم(ع) قدم زد به روی خاکشور و نشاط و شادی یاران شروع شد قد قامت الصلوه که وقت نماز شدسیر و سلوک رهرو یزدان شروع شد استاد علم و معرفت آمد به این جهانتبریک درس و مشق دبستان شروع شد. با یک نگاه برد دل از اهل آسمانسیر سروش سوی گلستان شروع شد در مقدمش اهالی دنیا شدند شادلبخند شادمانه ی انسان شروع شد یک گل رسید و گلشن ایمان بهار شدالفاتحه، که ختم زمستان شروع شد جشن ولادتش شده بر پا در آسمانرقص ستاره های درخشان شروع شد باغ بهشت گشته چراغان ز مقدمشجشن و سرور حوری و غلمان شروع شد سر تا به پای او همه علم است و معرفتدرس خداشناسی و ایمان شروع شد

سلام خدا بر تو یا فاطمه(س) که عرش خدا را تویی قائمه تو محبوبه ی قلب پیغمبریبه زن های هر دو جهان سروری تویی مادر دوستان خداتویی مایه ی عزت انبیاء تویی تاج فخر همه اولیاءتویی دختر و مادر مصطفی(ص) تویی پاکدامن تو هستی بتولتویی انتخاب خدای رسول(ص) تویی علت خلق هفت آسمانتویی افتخار همه بانوان تویی مادر پیشوایان دینتویی حجت کردگار مبین به آیات وحی خدا کوثریتو همتای مولای ما حیدری به ما شیعیانی تو مانند جانجگر گوشه ی ختم پیغمبران تویی تالی و همسر مرتضی(ع)تو صاحب لِوایی به روز جزا مقام تو بالاتر از عرشیانگرامی تویی بین افلاکیان تو و مادرت را هزاران درودکه هستی تو برتر ز کلّ وجود درود خدا بر تو بانوی دینکه هستی چراغ ره مؤمنین تویی مادر اهل بیت رسول(ص)تویی پارسا و تو هستی بتول شده فرش راهت پَرِ جبرئیلفدای تو جان و سر جبرئیل تویی شرح آیات وحی خداتویی قبله گاه همه انبیاء به پایت بریزند گل عرشیانبه قربان تو جان ما فرشیان تو راضیه هستی و زهرا تویی همه زینت عرش اعلی تویی  تویی حرّه و مرضیه، راکعهتو تفسیر انسانی و واقعه تو عذرایی و فخر نسوان تویییکی از دو دریای رحمان تویی سعیده تویی و شهیده توییبه ما شیعیان نور دیده تویی تو محبوبه ای و کریمه توییتو علامه ای و علیمه تویی تو در اوج فضلی و در اعتدالوجود تو لبریز عزّ و کمال شد از مقدمت قلب هر شیعه شادهمه هستی ما فدای تو باد

به زهرای اطهر سلام خدا به ایشان سلام همه اولیاء که او هست صدیقه و طاهرهبتول است و معصومه و کامله که او مادر دوستان خداستو او مادر جمله ی اولیاست که او برتر است از همه بانواننباشد زنی مثل او در جهان ولی ظلم بی حد به او شد رواشده منع از حق خود او چرا؟ بگیر از ستمگر به حق رسول(ص)همان حق که گردیده غصب از بتول(س) خدایا بگیر انتقام از عدوکه بشکسته از ظلم پهلوی او که خونخواه اولاد زهرا(س) توئیکه ریشه کن ظلم اعدا توئی بتول است و او دخت پیغمبر(ص) استو او بر امامان ما مادر است مقامش هم از انبیاء برتر استبه مولا علی(ع)، فاطمه(س) همسر است به زهرا(س) و بر مادر او سلامکه هستند شایسته ی احترام

میلاد گل سر سبد گلشن زهراست این نو گل زهرا(س) چه پری چهره و زیباست از مقدم او شور و شعف در همه دل هاستاین درّ گران حاصل پیوند دو دریاست از مقدم او چشم محمّد شده روشنبگرفته صفا از قدمش روضه و گلشن ماه رمضان، ماه خدا، ماه ضیافتماه علی(ع) و ماه ولیّ، ماه ولایتماه حسن(ع) و ماه سخا ماه کرامتماهی که هویداست در آن راه سعادت آمد به جهان تا پسر حیدر(ع) کراریک باره دل عالمیان گشت گرفتار  ما شیعه ی اوئیم و به سر تاج ولایشما ملتمس قطره ای از بحر دعایشاو هست کریم و همه هستیم گدایشوقتی که رضا اوست، رضا هست خدایش این گل که صفا داده به گلزار پیمبر(ص)باشد حسن(ع) و روشنی دیده ی حیدر(ع) توحید پذیری است به حق شرط نبوٌتتبلیغ رسالت همه ابلاغ امامتاینها همگی معنی ایمان و دیانتخوشبختم و دارم به سرم تاج ولایت تا دخت نبی محو تماشای حسن(ع) شدهر شیعه مسلمان تولای حسن(ع) شد فرزند امیر عرب و حجت داداراو آمد و شد مثل علی(ع) زینت گلزارما جمله خط و اوست به حق نقطه ی پرگاراو آب حیات است و منم تشنه ی دیدار نامش حسن(ع) است و پسر ارشد زهراستآیات خدا را پسر فاطمه(س) معناست جمعند ملائک همه اطراف سرایشجبریل بخواند همه دم مدح و ثنایشکردند ملائک همگی سجده به پایشما نیز نمائیم همه جان به فدایش خورشید هدی، جلوه ی حق، رهبر امّتآمد حسن(ع) آن تاج سر و سرور امّت نامش حسن(ع) و واسطه ی فیض خدا اوستتفسیر اذان، معنی دین، روح دعا اوست آلام بشر را همه درمان و شفا اوستکان کرم و معرفت و جود و سخا اوست باشد یکی از اعظم اسماء الهیاز او طلبم گوشه ی چشمی و نگاهی او ترجمه ی بینه و کوثر و تین استتفسیر زلال علق و نور مبین استاو قبله ی حاجات همه اهل یقین است گهواره ی او بال و پر روح الامین است  در مقدم او عرش خدا گشته

در این شب قدر ای خدا، شب زنده داری می کنم شرمنده از کردار خود، تا صبح زاری می کنم در این شب قدر ای خدا، آمد به سویت بنده ایآمد به سویت بنده ی افسرده و شرمنده ای در این شب قدر ای خدا، ورد لب من نام توستامشب انیسم تا سحر، قرآن تو، پیغام توست در این شب قدر ای خدا، من با تو گویم راز دللبریزم از جرم و خطا، از کرده های خود خجل در این شب قدر ای خدا، با من مدارا می کنی؟درد من دلخسته را، یارب مداوا می کنی؟ در این شب قدر ای خدا، چشم امیدم سوی توستتنها دوای درد من، ای مهربان داروی توست در این شب قدر ای خدا، با حال غمگین آمدمبا کوله باری از گناه، با جرم سنگین آمدم  در این شب قدر ای خدا، با دیده ای تر آمدمبا قلب لبریز عزا، از داغ حیدر(ع) آمدم در این شب قدر ای خدا، قرآن بگیرم روی سرمن با تو نجوا می کنم ای دوست تا وقت سحر در این شب قدر ای خدا، بی آبرویم پیش توتو مالک الملکی و من، بیچاره و درویش تو در این شب قدر ای خدا، من با تو دارم گفتگوگر چه گنه آلوده ام، دارم من از تو آبرو در این شب قدر ای خدا، هستی تو غفّار الذّنوبمن پای تا سر عیبم و هستی تو ستّار العیوب در این شب قدر ای خدا، ای مالک روز جزابین من و تو واسطه باشد علی مرتضی(ع) در این شب قدر ای خدا، من با حدیث اشک و آهدارم امید آن که تو بر من نمایی یک نگاه در این شب قدر ای خدا، عبدی خطا کار آمدهچون سیل اشک چشم او بر روی رخسار آمده در این شب قدر ای خدا، ممنونم از مهمانیتاز لطف و احسان تو و از رحمت رحمانیت در این شب قدر ای خدا، ورد لبم یا مصطفاستگر من گنه آلوده ام، او شافع روز جزاست در این شب قدر ای خدا، زهرا(س) مددکار من استزینب(س) ز راه مرحمت پیوسته غمخوار من است در این شب قدر ای خدا، باشد شفیع من حسن(ع)ماه بنی هاشم(ع) دهد عز و شرافت

شب تا سحر اگر که خدا را صدا کنم  یا روز و شب اگر به خدا التجا کنمشب های قدر اگر که دمادم دعا کنمدر سایه سار شیعگی مرتضی(ع) کنمکعبه به یمن مقدم او گشت محترم نوشید تا که شهد شهادت امیر دینپوشیده شد لباس عزا بر تن زمینرخت سیاه شد به تن کعبه همچنینانگشتر رسول خدا(ص) گشت بی نگینبگرفت حق ز عالمیان اعظمِ نِعَم از فرش تا به عرش به رنگ عزا همهدست عزا به سینه ی اهل ولا همهگریان در این عزا بصر انبیا همهکروبیان به غصه و غم مبتلا همهنالد عرب ز غصه و گرید ز غم عجم فرق علی شکافت، مسلمان یتیم شدآیات وحی خالق سبحان یتیم شدشرح و بیان و معنی قرآن یتیم شدخورشید و ماه و اختر تابان یتیم شدیکباره شد زمین و زمان مبتلا به غم صاحب عزاست در غم حیدر(ع) خود خدابزم عزا به پا شده در عرش کبریاجبریل نوحه خوان و مَلَک نیز در نواآوای یا علی(ع) است که پیچیده در فضاگویند تسلیت همه اهل سما به هم رنگین ز خون سر چو ردای علی(ع) شدهمسجد سیاه پوش عزای علی(ع) شدهمحراب غصه دار برای علی(ع) شدهماتمسرای کوفه سرای علی(ع) شدهپوشیده رخت غصه به تن گلشن اِرَم او قبله گاه اهل یقین بود و در غمشفرمانروای مُلک زمین بود و در غمشام الکتاب و معنی دین بود و در غمشتاج شرف به عرش برین بود و در غمشقلب تمام عالمیان پر شد از الَم از ضربتی که باعث قتل امام شدفصل نشاط و شادی امّت تمام شدماه عزا مرادف ماه صیام شدتا روز حشر خنده به انسان حرام شددامان ما ز اشک دو دیده است همچو یَم زینب(س) ز غصه دست عزا می زند به سرگشته حسن(ع) ز داغ پدر زار و خونجگربشکسته از حسین(ع) ز داغ پدر، کمرعباس(ع) هم دو چشمه ی خون جاری از بصربشکست وقت شرح غصه ی جان سوزشان قلم فصل عزاست گریه کن ای چشم روزگاراما به جای اشک تو از دیده خون بباراز داغ مرتضاست غمین حال ذوا